19.4.18

Παγκόσμια Ημέρα για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία - Ημερίδα ΕΛ.ΙΝ.Υ.Α.Ε.


Το ΕΛ.ΙΝ.Υ.Α.Ε., στο πλαίσιο του φετινού εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία, σας προσκαλεί σε ημερίδα με τίτλο: "Υγεία και ασφάλεια στην εργασία για τους νέους: σωστό ξεκίνημα".

Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα την Πέμπτη 26 Απριλίου 2018 και ώρα 9.00, στον 3ο όροφο του Ινστιτούτου (Λιοσίων 143 & Θειρσίου 6).

Σύντομα θα αναρτηθεί  και το πρόγραμμα της ημερίδας.

Λόγω περιορισμένων θέσεων παρακαλούμε δηλώστε συμμετοχή:

κα Δ. Βενέτη, E: veneti@elinyae.gr, T: 210-8200136
κα Ε. Ζαρέντη, E: zarenti@elinyae.gr, T: 210-8200199

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις δράσεις του Ινστιτούτου μπορείτε να βρείτε εδώ.

18.4.18

Ο πωρόλιθος της Αίγινας, ένας κρυμμένος θησαυρός από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Κολώνα Αίγινας, αρχαιολογικός χώρος και Μουσείο. Το ακρωτήρι πήρε το όνομα Κολώνα από τους Ενετους ναυτικούς που χρησιμοποιούσαν τους κιονες του δωρικού ναού του Απόλλωνα ως σημείο προσανατολισμού, Φωτο του Π. Τζεφέρη, 2018.


Αίγινα,ναός Αφαίας. Ο συγκεκριμένος ναός είναι δωρικός περίπτερος, κατασκευασμένος από τοπικό πωρόλιθο (το υλικό των αετωμάτων είναι παριανό μάρμαρο)
Το έδαφος στο βόρειο παραλιακό μέρος της Αίγινας αποτελείται από πωρόλιθους. Με αυτό το υλικό είναι κατασκευασμένοι οι αρχαίοι ναοί της Αφαίας και της Κολόνας, οι τάφοι των Σαλαμινομάχων, αγάλματα, οικισμοί, υδραγωγεία. Φωτο του Π. Τζεφέρη, 2018.





Aπό τις πρώτες μου επισκέψεις στην Αίγινα γοητεύτηκα από την πέτρα με το ζωηρό κιτρινωπό χρώμα, που είναι κτισμένα πολλά κτίρια. Πέτρα ανεπίχριστη, χωρίς σοβάδες, που δίνει την χαρακτηριστική εικόνα της αρχιτεκτονικής του νησιού.

Μια βόλτα στα στενά της Αίγινας είναι αρκετή για να ανακαλύψουμε αυτόν τον κρυμμένο θησαυρό. Μπορούμε να θαυμάσουμε κτίρια καλοχτισμένα με αυτήν την πέτρα, με ψηλούς μαντρότοιχους, που περιβάλλουν τις αυλές τους και με αυλόπορτες, που πλαισιώνονται με πέτρινες κολόνες και μονολιθικά σκαλιστά υπέρθυρα, κομψοτεχνήματα μιας άλλης εποχής.

Η πέτρα της Αίγινας είναι ο κίτρινος πωρόλιθος, που οι σύγχρονοι Αιγινήτες την λένε πουρί και οι αρχαίοι την αποκαλούσαν Αιγιναίο λίθο. Το νησί κατακλύζεται από αυτό το πέτρωμα, ιδίως στο βόρειο τμήμα του (Πλακάκια-Λεόντι) και φαίνεται από το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα στις πληγές των λόφων της Αίγινας από τα εγκαταλειμμένα λατομεία.

Το πουρί έβγαινε στα λατομεία της Αίγινας από την αρχαιότητα και χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή των αρχαίων μνημείων όπως του Ναού της Αφαίας, του Ναού του Απόλλωνος στην Κολόνα στην Αίγινα, αλλά και στην Αθήνα, το Σούνιο, την Ελευσίνα και αλλού. Με την ίδια πέτρα χτίστηκαν και νεότερα μνημεία όπως η Μεγάλη Εκκλησιά της Αίγινας (Μητρόπολη) το 1806 και βέβαια τα νεοκλασικά σπίτια της Αίγινας, της Αθήνας και του Πειραιά.

Το πουρί έβγαινε στα λατομεία της Αίγινας από την αρχαιότητα και χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή των αρχαίων μνημείων όπως του Ναού της Αφαίας, του Ναού του Απόλλωνος στην Κολόνα στην Αίγινα, αλλά και στην Αθήνα, το Σούνιο, την Ελευσίνα και αλλού. Φωτο του Π. Τζεφέρη, 2018.
Επί Καποδίστρια, η κυβέρνηση χρησιμοποιούσε την πέτρα της Αίγινας για το χτίσιμο δημόσιων κτιρίων μέσα στο νησί (Ευνάρδειο, Ορφανοτροφείο κ.λ.π.) και έξω από αυτό (φρούρια και αποθήκες του Πόρου). Ακόμη γινότανε μεγάλη εξαγωγή μιας παραλλαγής του ίδιου πετρώματος σε σκόνη (πασπάρα) για την παρασκευή τσιμέντου (1930 – 1950). Το ίδιο πέτρωμα δίνει το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα στα ονομαστά Αιγινήτικα κανάτια.

Οι Αιγινήτες αντλούσαν το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους εμπορευόμενοι το πουρί  με μεγάλη εξαγωγή μέχρι τα μέσα του περασμένου αιώνα, όταν τα λατομεία έπαψαν να λειτουργούν επειδή το μπετόν αντικατέστησε τον παραδοσιακό τρόπο χτισίματος των σπιτιών, με όλες τις συνέπειες στην αισθητική της αρχιτεκτονικής.

Η περιήγηση για να θαυμάσουμε την πέτρα ξεκινάει από την παραλιακή διαδρομή από το Βαθύ προς την Αίγινα, εστιάζοντας το βλέμμα μας στο πλήθος των πέτρινων κτισμάτων, που παρουσιάζονται μπροστά μας.

Φθάνοντας στην πόλη της Αίγινας, στέκουμε στην παραλία, κοντά στην Παναγίτσα, μια πανέμορφη εκκλησία , καλοχτισμένη από αυτή τη χρυσίζουσα πέτρα, που εδώ αναδεικνύεται όλο το μεγαλείο της. Φωτο του Π. Τζεφέρη, 2018.
Πρώτος σταθμός, είναι το παραλιακό ξωκλήσι των Αγίων Αναργύρων στο Λιβάδι. Μέσα στο εκκλησάκι, κάτω από την υποβλητική εικόνα του Μυστικού Δείπνου, ένα ολόσωμο πέτρινο υπέρθυρο στηριγμένο σε δύο κολόνες από πέτρα, με σκαλισμένο ένα σταυρό.

Πιο κάτω στα Πλακάκια, ο πέτρινος Φάρος του Μπούζα δεσπόζει στο πέλαγος, το εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων, κόσμημα στο υπέροχο θαλασσινό τοπίο, μας υποδέχεται με την καλοχτισμένη λιθοδομή του, την πανέμορφη αυλόπορτα και την περίτεχνη πύλη της εκκλησίας από λαξευμένη πέτρα.

Συναντάμε πολλά σπίτια κτισμένα με πέτρα, μεγάλα και μικρά, πύργους και ταπεινότερα, που μαγνητίζουν το μάτι και ευφραίνουν την διάθεση του περιηγητή. Στο δρόμο μας – άξιο προσοχής – το εργαστήρι/μουσείο του μεγάλου γλύπτη Χρήστου Καπράλου, που έδωσε πνοή ζωής σε πάμπολλους άψυχους όγκους πωρόλιθου.

Φθάνοντας στην πόλη της Αίγινας, στέκουμε στην παραλία, κοντά στην Παναγίτσα, μια πανέμορφη εκκλησία , καλοχτισμένη από αυτή τη χρυσίζουσα πέτρα, που εδώ αναδεικνύεται όλο το μεγαλείο της.

Μια βόλτα στα κοντινά δρομάκια της πόλης θα μας αποκαλύψει πλήθος πέτρινων πλαισίων στις αυλόπορτες και στις εισόδους των κτιρίων, γλυπτά μνημεία της νεοκλασικής πρώτης πρωτεύουσας του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους.

Πολύ κοντά ο λαξευμένος στη πέτρα διακοσμητικός ιππόκαμπος του ξενοδοχείου Brown και το πέτρινο ανάγλυφο στον τοίχο του Δημαρχείου, λειτουργούν ως εισαγωγή για τον αιγινίτη γλύπτη Παναγιώτη Μαρίνη που τα πέτρινα γλυπτά του έχουν φιλοξενηθεί πολλές φορές στο Λαογραφικό Μουσείο.

Ο πλούτος της Πέτρας της Αίγινας φαντάζει ατελείωτος. Θα πρέπει να επιστρέψουμε σύντομα φωτογραφίζοντας την Μητρόπολη, τα ενδιαφέροντα κτίρια γύρω από το νοσοκομείο, τα πανέμορφα σπίτια της οδού Αφαίας, τις βίλες και τα αρχοντικά στην παραλιακή προς τον Μαραθώνα και άλλα διάσπαρτα στο νησί… όλα κτισμένα από αυτόν τον θησαυρό των βουνών της Αίγινας.

[κείμενο του Γεράσιμου Καπατσώρη, Πολ. Μηχανικού]


16.4.18

Ημερίδα «Εξορυκτική δραστηριότητα και κοινωνία, παράδειγμα μετεξέλιξης για τον 21ο αιώνα»

Ημερίδα/παρουσίαση με θέμα «Εξορυκτική δραστηριότητα και κοινωνία, παράδειγμα μετεξέλιξης για τον 21ο αιώνα», θα πραγματοποιηθεί στις 20 Απριλίου 2018 στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή.

Η ημερίδα σχετίζεται με τη θεματική της Έκθεσης «Τα Ορυκτά και ο Άνθρωπος», η οποία φιλοξενείται ήδη στο Μουσείο και σε αυτή θα ξεναγηθούν οι νέοι, μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου, φοιτητές και σε καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Μουσείο Γουλανδρή «Τα Ορυκτά και ο Άνθρωπος»

Η ημερίδα δεν θα έχει την τυπική, κλασική, αυστηρή δομή ομιλιών-εισηγήσεων αλλά να πραγματοποιηθεί μέσω της προβολής εκπαιδευτικού σύγχρονου οπτικοακουστικού υλικού και μιας μασκότ-δρώμενου, που θα προσωποποιεί τα ορυκτά και θα αλληλεπιδρά με τα παιδιά.

Επίσης θα υπάρχει ένας expert του αντικειμένου-μεταλλειολόγος ο οποίος θα είναι διαθέσιμος να δεχθεί και να απαντήσει οποιαδήποτε ερώτηση/απορία προκύψει από το κοινό, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα αλληλεπίδρασης και ενεργού διαλόγου με τα παιδιά.






Η πρωτοτυπία αλλά και η μοναδικότητα αυτής της ημερίδας έγκειται στο γεγονός ότι μέσω καινοτόμων μέσων παρουσίασης, που θα ενθουσιάσουν και δεν θα κουράσουν το νέο κόσμο, θα δοθεί στα παιδιά η δυνατότητα να ψηλαφίσουν το χώρο των ορυκτών σε όλα τα επίπεδα και όλες τις εποχές (από την ανακάλυψή τους μέχρι σήμερα), κατανοώντας έτσι την αναγκαιότητα ύπαρξής τους και τη σύνδεσή τους με την καθημερινή ζωή.



Τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία, για πρώτη φορά, να δουν συμπυκνωμένα ζωντανές εικόνες παραγωγικής διαδικασίας αλλά και ιστορικής της εξέλιξης. Όπως επίσης και τη σύνδεση της παραγωγής αυτής με την κοινωνία και το περιβάλλον.

Τέλος, μέσω των σύγχρονων εικόνων τεχνολογίας, θα νιώσουν και θα κατανοήσουν σε βάθος, πόσο έχει ήδη αλλά και μπορεί ακόμη περισσότερο στο μέλλον, να αυτοματοποιηθεί η παραγωγή, ώστε να διευκολύνει και να προστατεύει τον ανθρώπινο παράγοντα κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

[By Dr. P. Tzeferis]



13.4.18

Αποκατάσταση του λατομείου στα Βούλια Σύρου από τη Lafarge



 Στο τελικό της στάδιο βρίσκεται η αποκατάσταση του λατομείου Σύρου στην στη θέση "Κούτελα" περιοχή του Βούλια. Το έργο της αποκατάστασης έχει αναλάβει η εταιρία Lafarge, υπό την ευθύνη της οποίας λειτουργούσε το λατομείο όλα τα προηγούμενα χρόνια, ως μισθώτρια του Δήμου που είναι και ο ιδιοκτήτης του χώρου.

Με βάση τελευταία απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, δόθηκε παράταση στην Lafarge για την αποκατάσταση του λατομείου με τελική ημερομηνία την 30η Ιουνίου του 2018. Οι εργασίες προχωρούν με γοργούς ρυθμούς και εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθούν λίγο πριν την έλευση της θερινής περιόδου.

Μία από τις χαρακτηριστικότερες παρεμβάσεις αποκατάστασης είναι και η φύτευση 3.500 φυτών και δενδρυλλίων σε μεγάλη έκταση του ανενεργού λατομείου, τα οποία θα συντηρούνται από την Lafarge για τα επόμενα 3 χρόνια. Ήδη έχουν τοποθετηθεί δύο δεξαμενές ποτίσματος για τον σκοπό αυτό.

10.4.18

This is the challenge for Lavrion of today.







A new circle has already started for Lavrio. It is the time of updating and highlighting its industrial heritage: geological, mineralogical, mining, metallurgical. Together with the archaelogical, historical and cultural ones. All in a turistic package that is international, unique and extremely challenging. Today, we have all realised that development is meaningless unless our monuments and envoronment are respected and our cultural identity preserves.

We have a lot treasures remaining to be highlighted: the archaeological museum with findings from antiquity till the early christian years, the mineralogical museum with displays unique in the whole world and minerals found only in the place of Lavrion, the Lavrion Technological and Cultural Park administrated by the National Technical University of Athens, the old city Hall, the facilities of the French Mining Company, the ancient theater of Thorikos, the nearby temple of Poseidon-Sounio, the French Skala (pier), the J.B. Serpieri's statue, the statue of the "Cagemen" at the central square, the calamine (smithsonite) burning furnace, the Fish Market, the building with the Clock on the south of Lavrion port, the ancient mining washing facilities, the chemical laboratory of the Greek mining company of Lavrion, the National Nature Reserve of Sounio etc., are some of the area's sights.

And of course the living city of Lavrio, full of life. In the last few years, the city of Lavrio has gone through an amazing transformation. Restaurants, shops and cafes have opened and Lavrion has new life due to the rebuilding of the port into a major ferry terminal for the Greek islands and the relocation of several sailboat charter companies and a marina.

This is the challenge for Lavrion of today. And the same is the specific goal of our web page. The effort to preserve and publicise the history, civilization and monuments of the region together with a turistic development hint which is desperately needed and welcome.

ΛΑΥΡΙΟ, ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟ ΛΑΥΡΙΟ Laurio, for everyone who loves laurio
Οδοιπορικό στο αρχαίο και νεότερο μεταλλευτικό Λαύριο